Κάτω από την λαμπερή σκιά του Μαγευμένου Δάσους κοντά στην Storybrook, ο Puffernut Wonderbear, ένα μικρό, χαριτωμένο αρκουδάκι με χρυσή καραμέλιν γούνα που περιστρέφεται και αφτιά σε σχήμα φύλλου, χοροπηδούσε χαρωπά σε ένα μονοπάτι λουσμένο στο φως του ήλιου με την καλύτερή του φίλη, την Daisy, το αφράτο σκυλάκι doodle retriever με κατσαρή καραμελένια γούνα. (P. 1)
Σήμερα δεν ήταν μια συνηθισμένη μέρα, γιατί τα λαμπερά γαλαζοπράσινα μάτια του Puffernut, με κόρες σε σχήμα αστεριού, είχαν εντοπίσει μια σπίθα από κάτι εξαιρετικό—ένα μυστικό κρυμμένο πίσω από ένα πυκνό πέπλο από σμαραγδένιες φτέρες. (P. 2)
«Μπορεί να είναι;» αναρωτήθηκε φωναχτά, με την ήρεμη στάση του να κρύβει τη συγκίνηση της ανακάλυψης. (P. 3)
Η ξύλινη, δακρυόσχημη μύτη του Puffernut σπαρτάριζε από ενθουσιασμό καθώς προχωρούσε στις μύτες των ποδιών του, οι απαλοί παστέλ χρωματισμοί των πέλμάτων του ίσα που ακούγονταν στο μαλακό δάπεδο του δάσους. (P. 4)
Η Νταίζη, πάντα η παρηγορητική σύντροφος, βάδιζε δίπλα του, τα ανοιχτόχρωμα καστανά μάτια της να λάμπουν με περιέργεια και μια δόση γνώσης, σαν να μπορούσε να αισθανθεί τη μαγεία στον αέρα. (P. 5)
Μαζί, παραμέρισαν τις φτέρες και αποκάλυψαν μια κρυμμένη μαγική πύλη, ένα καλειδοσκόπιο ζωντανών χρωμάτων που στροβιλίζονταν σαν παλέτα ζωγράφου που ζωντανεύει. (P. 6)
Ο αέρας ήταν γεμάτος με λαμπερά φώτα που χόρευαν και αστραποβολούσαν σαν αστέρια πιασμένα σε ένα παιχνιδιάρικο αεράκι. Ο Puffernut κοίταζε με ορθάνοιχτα μάτια το θέαμα, η φαντασία του πετούσε πάνω στις πτέρυγες του θαυμασμού. (P. 7)
«Ω, Ντέιζι, κοίτα όλα αυτά τα χρώματα!» αναφώνησε ενθουσιασμένος, η αδέξιά χαρά του τον έκανε να πέσει απαλά πάνω σε ένα κομμάτι βρύα, αλλά η Ντέιζι ήταν εκεί για να τον σπρώξει με τη μύτη της και να του θυμίσει πως κάθε περιπέτεια είναι πιο όμορφη όταν τη μοιράζεσαι με έναν φίλο. (P. 8)
As they stood before the gateway, Puffernut realized that this was no ordinary discovery. It was a lesson in friendship and magic, a testament to the unexpected wonders hidden in everyday life. (P. 9)
Με ένα απαλό σκούντημα από τη Daisy, ο Puffernut πήρε μια βαθιά ανάσα, με την καρδιά του γεμάτη θάρρος και καλοσύνη, έτοιμος να περάσει μέσα και να δει πού θα τους οδηγούσε αυτό το μαγικό μονοπάτι. (P. 10)
Και έτσι, με μια κοινή ματιά γεμάτη χαρούμενη προσμονή, οι δύο φίλοι ξεκίνησαν την περιπέτειά τους, ανακαλύπτοντας ότι η αληθινή μαγεία δεν βρισκόταν μόνο στην πύλη αλλά και στο ταξίδι που έκαναν μαζί. (P. 11)